start

motorrijden
Patricia
Wim
race
Bol d'Or
eigen collectie
fotogalerie

zoeken

vervolg 2

Met de Honda 400 heb ik ook technische avonturen beleefd. Het was de eerste (en laatste) motor waarbij ik zelf de ontsteking heb gesteld. Bougies wisselen was toen nog geen probleem, je kon overal bij. Ook olieverversen had geen geheimen voor mij, alleen het aandraaien van de moer ging niet helemaal zoals gepland. Er moest zelfs een nieuwe schroefdraad in de carterpan gemaakt worden. Patries door de bocht!

Ook het doorboren van de uitlaat op aanraden van de drie broers gaf wel een sonoor geluid, maar het ding trok absoluut niet meer. Dat avontuur was dus zo voorbij. Omdat ik ook 's winters reed, leek wat verwarming aan de handvaten best wel lekker. Met Teflondraad fabriceerden we een fijne verwarming. Later kwam daar het experiment met een keramisch verwarmingselement in het handvat. Dat werkte uitstekend, totdat mijn accu ging leeglopen (wat wil je, met twee mistlampen).

Hierboven zie je de Honda, toen ik alleen op reis ging naar Geneve, via Luxemburg. Op de terugweg moest ik om de 100 kilometer mijn ketting spannen! En dat in de avonduren op een rit van 1000 km! Geen wonder dat mijn volgende motor een cardanfiets werd. Maar daar vertel ik later nog meer over.

<terug> <verder>